Υπάρχουν παιχνίδια που τα περιμένεις για το μπάσκετ. Και υπάρχουν βραδιές στις οποίες το μπάσκετ γίνεται απλώς ο τρόπος για να συναντηθούν ξανά άνθρωποι, μνήμες και εποχές. Το Παναθηναϊκός – Μπουργκ στις 21:15 είναι μία από αυτές. Γιατί απόψε, στο τουρνουά που φέρει το όνομα του Παύλου Γιαννακόπουλου, ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς θα βρίσκεται ξανά στον πράσινο πάγκο.
MATCH DAY
ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ – ΜΠΟΥΡΓΚ
21:15 • ΣΚΑΪ
8ο Τουρνουά «Παύλος Γιαννακόπουλος»
Telekom Center Athens
Αγωνιστικά, είναι ακόμη ένα σημαντικό τεστ προετοιμασίας. Για τους ανθρώπους όμως που έζησαν την ιστορία του Παναθηναϊκού των προηγούμενων δεκαετιών, η εικόνα έχει πολύ μεγαλύτερη δύναμη.
Ομπράντοβιτς. Παναθηναϊκός. Γιαννακόπουλοι.
Τρία ονόματα που για δεκαετίες δεν μπορούν εύκολα να διαχωριστούν όταν η συζήτηση φτάνει στη χρυσή εποχή του «τριφυλλιού».
Απόψε ο Ζοτς δεν είναι καλεσμένος
Ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς έχει βρεθεί ξανά στο τουρνουά «Παύλος Γιαννακόπουλος». Έχει μιλήσει για τον Παύλο, έχει αναφερθεί με βαθιά συγκίνηση στη σχέση του μαζί του, έχει επιστρέψει πολλές φορές στην Αθήνα ως ένας άνθρωπος που ποτέ δεν έπαψε να θεωρεί τον Παναθηναϊκό κομμάτι της ζωής του.
Αυτή τη φορά όμως είναι διαφορετικά.
Δεν επιστρέφει ως αντίπαλος. Δεν βρίσκεται στην άλλη άκρη του πάγκου. Δεν είναι ένας προσκεκλημένος που έρχεται να τιμήσει έναν άνθρωπο του παρελθόντος του.
Είναι ξανά ο προπονητής του Παναθηναϊκού.
13 ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΥ ΕΓΙΝΑΝ ΙΣΤΟΡΙΑ
Το 1999 ο Ομπράντοβιτς ήρθε στην Αθήνα.
Το 2012 έφυγε έπειτα από 13 χρόνια.
Στο ενδιάμεσο, ο Παναθηναϊκός κατέκτησε υπό την καθοδήγησή του πέντε ευρωπαϊκούς τίτλους και δημιούργησε μία από τις μεγαλύτερες δυναστείες του ευρωπαϊκού μπάσκετ.
«Ήταν σαν πατέρας για μένα»
Όταν ο Ομπράντοβιτς είχε βρεθεί στο συγκεκριμένο τουρνουά ως αντίπαλος, είχε μιλήσει για τον Παύλο Γιαννακόπουλο με λόγια που δεν αφορούσαν μόνο έναν πρόεδρο και έναν προπονητή.
Τον είχε χαρακτηρίσει «καθηγητή» και «σαν πατέρα», μιλώντας για έναν από τους σημαντικότερους ανθρώπους της ζωής του.
Και αυτό εξηγεί γιατί η αποψινή εικόνα έχει τόσο ιδιαίτερο βάρος.
Το τουρνουά δημιουργήθηκε για να κρατά ζωντανή τη μνήμη ενός ανθρώπου που συνέδεσε το όνομά του με την εκτόξευση του Παναθηναϊκού στην κορυφή της Ευρώπης. Και τώρα, στον πάγκο της ομάδας που εκείνος οραματίστηκε να βλέπει ανάμεσα στους κορυφαίους, βρίσκεται ξανά ο άνθρωπος με τον οποίο μοιράστηκε μερικές από τις μεγαλύτερες στιγμές αυτής της διαδρομής.
Απόψε η ιστορία κλείνει έναν παράξενο κύκλο: ο Ομπράντοβιτς συμμετέχει για πρώτη φορά στο «Παύλος Γιαννακόπουλος» έχοντας επιστρέψει στον ρόλο με τον οποίο έγραψε το μεγαλύτερο μέρος της κοινής τους ιστορίας — ως προπονητής του Παναθηναϊκού.
Η οικογένεια Γιαννακόπουλου και ο Ζοτς
Η σχέση τους δεν περιορίστηκε ποτέ σε συμβόλαια, τίτλους και αποτελέσματα.
Ο ίδιος ο Ομπράντοβιτς το έχει περιγράψει με τον απλούστερο τρόπο: «Όλοι μου φέρθηκαν σαν να είμαι οικογένειά τους».
Παύλος, Θανάσης, Κώστας και πλέον Δημήτρης Γιαννακόπουλος αποτελούν διαφορετικές γενιές της ίδιας οικογενειακής ιστορίας γύρω από τον μπασκετικό Παναθηναϊκό. Ο Ομπράντοβιτς έζησε από μέσα ένα τεράστιο κομμάτι αυτής της διαδρομής και σήμερα βρίσκεται ξανά στην αρχή μιας καινούργιας.
Χρόνια πριν, όταν ολοκληρώθηκε η πρώτη του θητεία το 2012, η ανακοίνωση του Παναθηναϊκού δεν μιλούσε πραγματικά για ένα οριστικό τέλος.
Η φράση ήταν: «Δεν λέμε αντίο, αλλά εις το επανιδείν».
Χρειάστηκε να περάσουν χρόνια. Να αλλάξουν ομάδες, πρόσωπα και εποχές.
Αλλά τελικά το «εις το επανιδείν» έγινε πραγματικότητα.
Και μέσα σε όλα αυτά υπάρχει και ένα παιχνίδι
Μέσα στο συναίσθημα, υπάρχει φυσικά και το αγωνιστικό κομμάτι.
Ο Παναθηναϊκός αντιμετωπίζει τη Μπουργκ έχοντας ήδη δώσει θετικά δείγματα στα προηγούμενα φιλικά του, με νίκες απέναντι στην ΑΕΚ με 78-56 και τη Σπάρτακ Σουμπότιτσα με 77-59.
Ο Ομπράντοβιτς, ωστόσο, έχει αρκετές απουσίες να διαχειριστεί. Κέντρικ Ναν, Νίκος Ρογκαβόπουλος, Μουστάφα Φαλ, Κώστας Σλούκας, Νάιτζελ Χέιζ-Ντέιβις και Δημήτρης Μωραΐτης δεν είναι διαθέσιμοι, κάτι που δίνει μεγαλύτερο χώρο και χρόνο σε άλλους παίκτες να δείξουν τι μπορούν να προσφέρουν.
Απέναντι στη Μπουργκ το ζητούμενο είναι η συνέχεια της δουλειάς, η καλύτερη λειτουργία των συνεργασιών και ένα ακόμη βήμα προς την αγωνιστική εικόνα που θέλει να παρουσιάσει ο νέος Παναθηναϊκός όταν αρχίσουν τα επίσημα.
ΑΛΛΑ ΑΠΟΨΕ ΤΟ ΣΚΟΡ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΜΕΤΡΑ
Θα υπάρχει η Μπουργκ. Θα υπάρχουν τα συστήματα, τα σουτ, οι αλλαγές και το αποτέλεσμα. Αλλά πριν από όλα αυτά θα υπάρχει μία εικόνα: ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς στον πάγκο του Παναθηναϊκού, σε ένα τουρνουά που φέρει το όνομα του Παύλου Γιαννακόπουλου.
Μια γέφυρα ανάμεσα στις γενιές
Αυτός ήταν εξαρχής και ένας από τους βαθύτερους συμβολισμούς του τουρνουά «Παύλος Γιαννακόπουλος»: να μη λειτουργεί απλώς ως ένα ακόμη διήμερο προετοιμασίας, αλλά ως γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικές γενιές του Παναθηναϊκού.
Από τον Παύλο και τον Θανάση Γιαννακόπουλο, στον Δημήτρη. Από τον Αλβέρτη και τον Διαμαντίδη, στις νέες γενιές. Από τον Ομπράντοβιτς του 1999, στον Ομπράντοβιτς του 2026.
Οι εποχές αλλάζουν. Οι παίκτες αλλάζουν. Τα γήπεδα αλλάζουν. Ακόμη και το ίδιο το ευρωπαϊκό μπάσκετ είναι πια διαφορετικό.
Υπάρχουν όμως δεσμοί που αποδεικνύονται πιο δυνατοί από τον χρόνο.
ΜΙΑ ΒΡΑΔΙΑ ΜΕ ΜΝΗΜΗ
Απόψε στις 21:15 ο Παναθηναϊκός θα παίξει με τη Μπουργκ. Αλλά για πολλούς ανθρώπους στις εξέδρες, η στιγμή θα σημαίνει κάτι περισσότερο. Ο Ζοτς θα κοιτάξει ξανά απέναντι από τον πράσινο πάγκο, αυτή τη φορά καθισμένος στη θέση που για 13 χρόνια έγινε δική του. Και κάπου μέσα σε αυτή την εικόνα θα υπάρχει ο Παύλος Γιαννακόπουλος — ο άνθρωπος που ονειρεύτηκε έναν Παναθηναϊκό στην κορυφή και βρήκε στον Ομπράντοβιτς έναν από τους ανθρώπους που μετέτρεψαν αυτό το όνειρο σε ιστορία.