Μία ισοπαλία τον Αύγουστο δεν στερεί από κανέναν πρωτάθλημα. Η ΑΕΚ θα χάσει κι άλλους βαθμούς, όπως θα χάσουν Ολυμπιακός, ΠΑΟΚ, Παναθηναϊκός και κάθε ομάδα που θα κυνηγήσει τον τίτλο. Το ανησυχητικό στο 1-1 με την Κηφισιά δεν είναι λοιπόν οι δύο βαθμοί. Είναι ο τρόπος με τον οποίο η Ένωση κατάφερε να τους πετάξει.
Τέσσερις ημέρες μετά τη μεγάλη ευρωπαϊκή πρόκριση, η ομάδα του Μάρκο Νίκολιτς παρουσιάστηκε για μεγάλα διαστήματα χωρίς την ένταση, τη συγκέντρωση και τη νοοτροπία που απαιτεί ένα παιχνίδι πρωταθλήματος απέναντι σε έναν θεωρητικά υποδεέστερο αντίπαλο.
Και αυτό είναι πολύ πιο σημαντικό από το αν η βαθμολογία γράφει δύο βαθμούς λιγότερους στις 31 Αυγούστου.
Η Κηφισιά δεν «έκλεψε» τον βαθμό
Το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνει η ΑΕΚ είναι να μην κρυφτεί πίσω από το γκολ του 90+7′.
Η Κηφισιά δεν περίμενε απλώς μία τυχαία φάση στις καθυστερήσεις. Μπήκε καλύτερα στο παιχνίδι, πίεσε ψηλά, δημιούργησε προβλήματα στην ανάπτυξη της ΑΕΚ και είχε σημαντικές ευκαιρίες πριν ακόμη η Ένωση αρχίσει να βρίσκει ρυθμό.
Συνολικά τελείωσε το παιχνίδι με 14 τελικές έναντι 9 της ΑΕΚ, ενώ σημάδεψε δύο φορές το δοκάρι.
Αυτό αλλάζει όλη την ανάγνωση του 1-1: δεν μιλάμε για ένα παιχνίδι όπου η ΑΕΚ έχασε δέκα ευκαιρίες και δέχθηκε ένα τυχαίο γκολ στο τέλος. Η Κηφισιά την κοίταξε στα μάτια και δημιούργησε αρκετά για να δικαιούται να πιστεύει στην ισοφάριση.
Το πρώτο εικοσάλεπτο ήταν το μεγαλύτερο καμπανάκι
Η ΑΕΚ άργησε πολύ να μπει στο ματς.
Μετά από μία τόσο σημαντική ευρωπαϊκή βραδιά υπήρχε πάντα ο κίνδυνος της πνευματικής αποφόρτισης. Αυτό όμως ακριβώς είναι που πρέπει να μάθει να διαχειρίζεται μία ομάδα που θέλει να κάνει πρωταθλητισμό και ταυτόχρονα να προχωρήσει στην Ευρώπη.
Δεν γίνεται κάθε παιχνίδι πρωταθλήματος να έχει την αδρεναλίνη του Champions League. Οι τίτλοι χάνονται πολλές φορές στα βράδια που πρέπει απλώς να είσαι σοβαρός, πειθαρχημένος και επαγγελματίας.
Ο Νίκολιτς αντιλήφθηκε γρήγορα ότι κάτι δεν λειτουργούσε. Η αντικατάσταση του Κοϊτά από τον Ζούμπκοφ πριν συμπληρωθεί το πρώτο μισάωρο ήταν ένα ξεκάθαρο μήνυμα ότι ο Σέρβος τεχνικός δεν ήταν διατεθειμένος να περιμένει παθητικά.
Η ποιότητα του Μαρίν και του Βάργκα έκρυψε προσωρινά το πρόβλημα
Η ΑΕΚ βελτιώθηκε, βρήκε δύο μεγάλες ευκαιρίες πριν από το ημίχρονο και στο 63′ έβγαλε μία φάση υψηλού επιπέδου.
Ο Ραζβάν Μαρίν δημιούργησε και ο Μπάρναμπας Βάργκα εκτέλεσε ιδανικά για το 0-1.
Σε εκείνο το σημείο η ΑΕΚ είχε κάτι εξαιρετικά πολύτιμο: το προβάδισμα σε ένα βράδυ που δεν ήταν καλή.
Οι ομάδες πρωταθλητισμού παίρνουν συχνά τέτοια παιχνίδια. Δεν παίζουν καλά, βρίσκουν μία στιγμή ποιότητας και φεύγουν με τρεις βαθμούς.
Ακριβώς γι’ αυτό το επόμενο μισάωρο είναι το κομμάτι που πρέπει περισσότερο να μελετήσει ο Νίκολιτς.
Προηγήθηκε – και αντί να πάρει τον έλεγχο, άφησε την Κηφισιά μέσα στο παιχνίδι
Μετά το 0-1 η ΑΕΚ δεν επέβαλε την αίσθηση ότι το παιχνίδι τελείωσε.
Η Κηφισιά συνέχισε να βρίσκει χώρους και στο 73′ σημάδεψε το οριζόντιο δοκάρι του Στρακόσα με τον Θεοδωρίδη.
Αυτό ήταν μία τεράστια προειδοποίηση.
Όταν προηγείσαι 1-0 απέναντι σε μια ομάδα που εξακολουθεί να δημιουργεί, έχεις δύο επιλογές: είτε επιτίθεσαι πραγματικά για να βρεις το δεύτερο γκολ είτε ελέγχεις απόλυτα τον χώρο και τον ρυθμό.
Η ΑΕΚ δεν έκανε πειστικά ούτε το ένα ούτε το άλλο.
Εδώ βρίσκεται το πραγματικό μάθημα: διαχείριση αποτελέσματος δεν σημαίνει «σταματάω να παίζω». Σημαίνει ότι ο αντίπαλος καταλαβαίνει πως για να σου πάρει το παιχνίδι πρέπει να κάνει κάτι εξαιρετικό – όχι ότι απλώς περιμένεις να τελειώσει ο χρόνος.
Και μετά ήρθε το αδιανόητο: 1-0, 90+3′, αντίπαλος με δέκα… 1-1
Στο 90+3′ ο Βαν Άιμα αποβλήθηκε με δεύτερη κίτρινη κάρτα για την αγκωνιά στον Ζίνι.
Η ΑΕΚ είχε μπροστά της ελάχιστα λεπτά. Προηγούνταν. Η Κηφισιά είχε μείνει με δέκα.
Ναι, ο Ζίνι χρειάστηκε προσωρινά να βγει εκτός αγωνιστικού χώρου επειδή είχε ματώσει και η Ένωση βρέθηκε επίσης για λίγο με δέκα παίκτες.
Αλλά ακόμη και έτσι, μία ομάδα με τις φιλοδοξίες και την εμπειρία της ΑΕΚ πρέπει να μπορεί να διαχειριστεί μερικές τελευταίες κατοχές.
Αντί γι’ αυτό, στο 90+7′ ο Μπένι βρήκε τον χώρο να εκτελέσει από μακριά και με ένα τρομερό σουτ έκανε το 1-1.
Και κάπου εκεί οι δύο βαθμοί εξαφανίστηκαν.
Δεν χρειάζεται καταστροφολογία – χρειάζεται αυτοκριτική
Το εύκολο μετά από ένα τέτοιο αποτέλεσμα είναι να φτάσει κανείς στο άλλο άκρο.
Δεν υπάρχει κανένας λόγος.
Η ΑΕΚ δεν έχασε πρωτάθλημα στις 30 Αυγούστου. Δεν ακυρώθηκε η ευρωπαϊκή της πορεία, δεν εξαφανίστηκε η ποιότητα του ρόστερ και δεν έγινε ξαφνικά προβληματική ομάδα επειδή έφερε μία ισοπαλία.
Μπορεί μάλιστα αυτοί οι δύο βαθμοί να μην παίξουν κανέναν καθοριστικό ρόλο τον Μάιο.
Αλλά αν η νοοτροπία αυτού του αγώνα επαναληφθεί, τότε θα χαθούν κι άλλοι.
Αυτό πρέπει να κρατήσει ο Νίκολιτς
Ο Μάρκο Νίκολιτς έχει ήδη δείξει ότι δεν φοβάται τις αποφάσεις. Η αλλαγή του Κοϊτά πριν το 30′ ήταν ένα παράδειγμα.
Το επόμενο βήμα είναι να κάνει την ομάδα του να αντιλαμβάνεται ότι η ίδια απαίτηση συγκέντρωσης υπάρχει είτε απέναντι σε μεγάλο ευρωπαϊκό αντίπαλο είτε απέναντι στην Κηφισιά.
- Δεν επιτρέπεται να χαρίζεται το πρώτο 20λεπτο.
- Δεν επιτρέπεται το 1-0 να μετατρέπεται σε παθητική αναμονή.
- Δεν επιτρέπεται ο αντίπαλος να πιστεύει μέχρι το 97′ ότι μπορεί να σε χτυπήσει.
- Και όταν έχεις τη νίκη στα χέρια σου, πρέπει να ξέρεις να κλείνεις το παιχνίδι.
Οι δύο βαθμοί μπορούν να ξεχαστούν. Ο τρόπος όχι. Αν η ΑΕΚ χρησιμοποιήσει το 1-1 με την Κηφισιά σαν ένα δωρεάν μάθημα τον Αύγουστο, τότε η γκέλα μπορεί να αποδειχθεί χρήσιμη. Αν όμως θεωρήσει ότι ήταν απλώς «μία βολίδα στο 97’», θα διαβάσει λάθος το παιχνίδι. Γιατί πριν από τη βολίδα υπήρχαν 96 λεπτά που είχαν ήδη προειδοποιήσει ότι κάτι δεν πήγαινε καλά.