Αν η Ελλάδα μείνει εκτός Παγκοσμίου Κυπέλλου, θα είναι πολύ βολικό να θυμόμαστε μόνο το βράδυ της Ρίγας και το 82-76 από την Ουκρανία. Θα είναι όμως και λάθος. Η Εθνική δεν έφτασε ξαφνικά σε κατάσταση συναγερμού στις 28 Αυγούστου. Έφτασε κουβαλώντας ήδη τις ήττες από Ρουμανία και Πορτογαλία, μπήκε στη δεύτερη φάση με 3-3 και τώρα, μετά την τρίτη συνεχόμενη ήττα της στα προκριματικά, βρίσκεται στο 3-4, τελευταία στον όμιλο και με το παιχνίδι της Δευτέρας απέναντι στην Ισπανία να μοιάζει πλέον με τελικό επιβίωσης.
Ουκρανία – Ελλάδα 82-76
Δεκάλεπτα: 24-19, 40-37, 64-59, 82-76
Ελλάδα: Καλάθης 17, Ντόρσεϊ 16, Μήτογλου 13
Ρεκόρ Ελλάδας: 3-4
Επόμενος αγώνας: Ελλάδα – Ισπανία, Δευτέρα 31/8, 19:00, Telekom Center Athens
Η Ουκρανία ήταν καλύτερη – και αυτό πρέπει πρώτα να το παραδεχτούμε
Η Ελλάδα δεν έχασε στη Ρίγα από κάποια ατυχία των τελευταίων δευτερολέπτων. Δεν έχασε από μία διαιτητική απόφαση. Δεν έχασε επειδή ένα τελευταίο σουτ μπήκε και βγήκε.
Η Ουκρανία ήταν συνολικά καλύτερη.
Έπαιξε με μεγαλύτερη ένταση, έβγαλε περισσότερη ενέργεια, βρήκε επιθετικές λύσεις από πολλούς διαφορετικούς παίκτες και κυρίως τιμώρησε την ελληνική άμυνα από την περιφέρεια.
Οι Ουκρανοί πέτυχαν 13 τρίποντα σε 33 προσπάθειες, με έξι διαφορετικούς παίκτες να ευστοχούν τουλάχιστον μία φορά. Ο Ολεξάντρ Κόβλιαρ τελείωσε με 18 πόντους, έξι ριμπάουντ και τέσσερις ασίστ, ο Μαξίμ Σούλγκα πρόσθεσε 14, ενώ ακόμη και ο Σβι Μίχαϊλιουκ, χωρίς να βρεθεί στην καλύτερη επιθετική του βραδιά, είχε 13 πόντους, έξι ριμπάουντ και τέσσερις ασίστ.
Απέναντί τους, η Ελλάδα τελείωσε με 9/32 τρίποντα. Σε ένα παιχνίδι όπου οι λεπτομέρειες ήταν πολλές, αυτή η απόσταση από μόνη της εξηγεί αρκετά.
Το πρώτο πράγμα που δεν πρέπει να κάνουμε: να ψάξουμε άλλοθι στην Ουκρανία. Ήταν πιο έτοιμη, πιο γεμάτη σε ενέργεια και πιο συνεπής για μεγαλύτερο διάστημα του αγώνα. Η Ελλάδα αντέδρασε. Δεν ήταν αρκετό.
Από το 43-43 στο -14: εκεί χάθηκε η πραγματική μάχη
Η Εθνική είχε τις στιγμές της.
Παρά το 24-19 της πρώτης περιόδου, επέστρεψε, ισοφάρισε σε 28-28 με τον Καλάθη και πέρασε μπροστά με 36-37 λίγο πριν από το ημίχρονο.
Στην τρίτη περίοδο, όταν η Ουκρανία ξέφυγε με 43-37, η Ελλάδα απάντησε ξανά. Καλάθης και Κώστας Αντετοκούνμπο έφεραν το 43-43, ενώ ο Ντόρσεϊ κράτησε το παιχνίδι ισορροπημένο μέχρι το 48-48.
Εκεί όμως άρχισε η πραγματική ζημιά.
Τα τρίποντα των Ουκρανών άνοιξαν την άμυνα, το 54-48 έγινε 62-54 και στην τελευταία περίοδο η διαφορά έφτασε μέχρι το 80-66, τέσσερα λεπτά πριν από το τέλος.
Η Ελλάδα βρήκε μία τελευταία αντίδραση. Ο Ντόρσεϊ, ο Καλάθης και ο Μήτογλου έριξαν τη διαφορά μέχρι το 80-76 στα τελευταία 30 δευτερόλεπτα.
Αλλά το παιχνίδι είχε ήδη χαθεί νωρίτερα.
17 πόντοι και 8 ασίστ από τον Καλάθη – αλλά η Εθνική χρειάζεται περισσότερα από έναν δημιουργό
Ο Νικ Καλάθης επέστρεψε στην Εθνική και έδειξε γιατί, ακόμη και στα 37 του, παραμένει ένας παίκτης που μπορεί να αλλάξει την οργάνωση μιας ομάδας.
Τελείωσε το παιχνίδι με 17 πόντους και οκτώ ασίστ, έδωσε ρυθμό, δημιούργησε, έκλεψε μπάλες και προσπάθησε να κρατήσει την Ελλάδα μέσα στο παιχνίδι.
Ο Τάιλερ Ντόρσεϊ είχε 16 πόντους και ο Ντίνος Μήτογλου 13.
Το πρόβλημα ήταν πως πίσω από αυτούς η επιθετική παραγωγή περιορίστηκε πολύ.
Απέναντι σε μια ομάδα που βρήκε επιθετικές λύσεις από ολόκληρο το rotation της, η Ελλάδα εξαρτήθηκε υπερβολικά από λίγους παίκτες για να παράγει σταθερά σκορ.
Αλλά η πραγματική ζημιά δεν έγινε στη Ρίγα
Εδώ βρίσκεται το βασικό σημείο.
Η Ελλάδα μπήκε στη δεύτερη φάση με ρεκόρ 3-3. Και αυτό δεν προέκυψε επειδή είχε έναν αδιανόητα δύσκολο πρώτο όμιλο.
Στις 2 Ιουλίου έχασε στη Ρουμανία με 73-66.
Τρεις ημέρες αργότερα, στη δική της έδρα, έχασε από την Πορτογαλία με 71-56.
Δύο αποτελέσματα που τότε μπορούσαν να παρουσιαστούν ως κακό παράθυρο, απουσίες ή μια ομάδα χωρίς συνοχή.
Μόνο που στα προκριματικά του Παγκοσμίου τα αποτελέσματα της πρώτης φάσης μεταφέρονται.
Και έτσι οι ήττες του Ιουλίου δεν εξαφανίστηκαν όταν άλλαξε ο όμιλος. Ήρθαν μαζί μας.
Αυτό πληρώνει τώρα η Ελλάδα: όχι μόνο το 82-76 από την Ουκρανία, αλλά το 73-66 στη Ρουμανία και κυρίως το 56-71 από την Πορτογαλία μέσα στην Ελλάδα. Στα προκριματικά δεν υπάρχουν «αδιάφορες» ήττες επειδή η ομάδα πέρασε στην επόμενη φάση.
Τρεις συνεχόμενες ήττες και τώρα τελευταία στον όμιλο
Μετά τη Ρουμανία και την Πορτογαλία ήρθε η Ουκρανία.
Τρεις συνεχόμενες ήττες στα προκριματικά.
Η Ουκρανία ανέβηκε πλέον στο 5-2, ενώ η Ελλάδα έπεσε στο 3-4. Η διαφορά των δύο νικών σε έναν όμιλο όπου προκρίνονται μόνο οι τρεις πρώτοι είναι τεράστια.
Και η υπόλοιπη αγωνιστική έκανε τα πράγματα ακόμη πιο περίπλοκα.
Η Γεωργία συνέτριψε το Μαυροβούνιο με 101-74, ενώ η Πορτογαλία έκανε τη μεγάλη έκπληξη και νίκησε 95-89 την Ισπανία μέσα στη Σαραγόσα.
Αυτό σημαίνει ότι η Ελλάδα βρίσκεται πλέον πίσω από όλους τους ανταγωνιστές της στη μάχη της τριάδας.
| Ομάδα | Ρεκόρ |
|---|---|
| Ουκρανία | 5-2 |
| Ισπανία | 5-2 |
| Μαυροβούνιο | 4-3 |
| Πορτογαλία | 4-3 |
| Γεωργία | 4-3 |
| Ελλάδα | 3-4 |
Οι τρεις πρώτες ομάδες του ομίλου παίρνουν το εισιτήριο για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2027 στο Κατάρ.
Η Ελλάδα επομένως δεν έχει απλώς να καλύψει μία θέση. Πρέπει να προσπεράσει τρεις ομάδες που βρίσκονται μία νίκη μπροστά της και να ξαναμπεί στη μάχη με τις δύο που έχουν ήδη απόσταση δύο νικών.
Οι επτά απουσίες εξηγούν πολλά – δεν διαγράφουν όμως τα αποτελέσματα
Φυσικά υπάρχει και η άλλη πλευρά.
Ο Βασίλης Σπανούλης αναγκάστηκε να πάει στη Ρίγα χωρίς επτά πολύ σημαντικούς παίκτες: Γιάννη Αντετοκούνμπο, Κώστα Σλούκα, Νεοκλή Αβδάλα, Αλέξανδρο Σαμοντούροφ, Βαγγέλη Ζούγρη, Βασίλη Χαραλαμπόπουλο και Νίκο Ρογκαβόπουλο.
Παράλληλα, ο Καλάθης και ο Ντόρσεϊ επέστρεψαν σε μια Εθνική από την οποία απουσίαζαν για μεγάλο διάστημα.
Η ομάδα είχε ουσιαστικά δύο εβδομάδες για να ξαναβρεί συνοχή μετά την πολύ κακή εικόνα του Ιουλίου.
Όλα αυτά είναι πραγματικά δεδομένα και εξηγούν γιατί η Ελλάδα δεν εμφανίστηκε με την ποιότητα και τη συνοχή που θα περίμενε κανείς από μια ομάδα που πριν από περίπου έναν χρόνο είχε ανέβει στο βάθρο του EuroBasket.
Δεν αλλάζουν όμως τη βαθμολογία.
Η διαφορά ανάμεσα σε εξήγηση και δικαιολογία: οι απουσίες εξηγούν γιατί η Εθνική δυσκολεύεται. Δεν μπορούν να μετατρέψουν τις ήττες σε νίκες ούτε να επιστρέψουν βαθμούς που χάθηκαν απέναντι σε Ρουμανία, Πορτογαλία και Ουκρανία.
Και τώρα έρχεται η Ισπανία – αλλά όχι η άτρωτη Ισπανία
Η Δευτέρα 31 Αυγούστου έχει πλέον τεράστια σημασία.
Η Ελλάδα υποδέχεται την Ισπανία στις 19:00 στο Telekom Center Athens, σε ένα γήπεδο που οδεύει προς sold out.
Στα χαρτιά οι Ισπανοί είναι ισχυρότεροι και μπήκαν στη δεύτερη φάση με το καλύτερο ρεκόρ του ομίλου.
Μόνο που το βράδυ της Παρασκευής αποδείχθηκε πως δεν είναι άτρωτοι.
Η Πορτογαλία πέρασε από τη Σαραγόσα με 95-89, υποχρεώνοντας την Ισπανία στο 5-2 και αποδεικνύοντας ότι ο συγκεκριμένος όμιλος μπορεί να παράγει αποτελέσματα που ανατρέπουν κάθε θεωρητική πρόβλεψη.
Αυτό δεν κάνει το έργο της Ελλάδας εύκολο.
Κάνει όμως τη νίκη απολύτως εφικτή.
Τη Δευτέρα η Εθνική δεν χρειάζεται μαθηματικά. Χρειάζεται να νικήσει την Ισπανία. Στο 4-4 θα παραμείνει ζωντανή και θα πάει στα παράθυρα του Νοεμβρίου με πραγματικό στόχο να ξαναμπεί στην τριάδα. Στο 3-5, το περιθώριο λάθους θα γίνει σχεδόν ανύπαρκτο.
Γιατί ο πιθανός αποκλεισμός θα πονέσει περισσότερο από ένα χαμένο Mundobasket
Η Ελλάδα δεν έχει χάσει Παγκόσμιο Κύπελλο από το 2002.
Αν δεν βρεθεί στο Κατάρ το 2027, δεν θα πρόκειται μόνο για απουσία από μια μεγάλη διοργάνωση.
Θα δημιουργηθεί ένα «νεκρό» καλοκαίρι για την Εθνική, σε μία εποχή όπου υπάρχει ένας πυρήνας παικτών που πρέπει να μείνει δεμένος και μια νέα γενιά που προσπαθεί να ενσωματωθεί.
Παράλληλα, ο δρόμος για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λος Άντζελες το 2028 θα γίνει δυσκολότερος, αφού η Ελλάδα θα χρειαστεί να περάσει μέσα από προολυμπιακές διαδικασίες αντί να αξιοποιήσει την παρουσία της στο Παγκόσμιο.
Το μετάλλιο του 2025 δεν παίζει μπάσκετ το 2026
Υπάρχει και μία ψυχολογική παγίδα που πρέπει να αποφύγουμε.
Η Ελλάδα επέστρεψε πέρυσι από το EuroBasket με χάλκινο μετάλλιο. Η επιτυχία αυτή ήταν πραγματική και σημαντική.
Όμως οι προκριματικές διοργανώσεις είναι άλλος κόσμος.
Διαφορετικά παράθυρα. Διαφορετικά ρόστερ. Απουσίες NBA και EuroLeague. Ελάχιστος χρόνος προετοιμασίας. Παίκτες που εμφανίζονται σε μία περίοδο και λείπουν στην επόμενη.
Η φανέλα και το μετάλλιο δεν αρκούν για να νικήσουν μία οργανωμένη Ουκρανία ή μια Πορτογαλία που αποδεικνύει ότι μπορεί να κερδίσει ακόμη και μέσα στην Ισπανία.
Κάθε παράθυρο πρέπει να κερδίζεται από την αρχή.
Ακόμη προλαβαίνει – αλλά τώρα πρέπει να αρχίσει να κερδίζει
Ο αποκλεισμός δεν έχει έρθει.
Η Ελλάδα έχει ακόμη παιχνίδια μπροστά της και η εικόνα του ομίλου είναι αρκετά συμπιεσμένη ώστε δύο συνεχόμενες νίκες να αλλάξουν ξανά τα δεδομένα.
Όμως το περιθώριο για να λέμε «υπάρχει χρόνος» τελειώνει.
Η Εθνική είχε χρόνο μετά τη Ρουμανία.
Είχε χρόνο μετά την Πορτογαλία.
Τώρα έχασε και από την Ουκρανία.
Η επόμενη απάντηση δεν μπορεί να είναι άλλη μία εξήγηση.
Πρέπει να είναι νίκη.
Δεν θα μας φταίει η Ουκρανία αν δεν πάμε στο Παγκόσμιο.
Η Ουκρανία έκανε απλώς αυτό που έπρεπε: μπήκε στο γήπεδο και κέρδισε. Η Ελλάδα είναι αυτή που πρέπει να κοιτάξει το 73-66 της Ρουμανίας, το 56-71 της Πορτογαλίας και τώρα το 82-76 της Ρίγας. Τρεις ήττες στη σειρά έφεραν την Εθνική από τη θέση του φαβορί στη θέση του κυνηγού. Υπάρχει ακόμη δρόμος, αλλά από τη Δευτέρα απέναντι στην Ισπανία η διαδρομή αλλάζει χαρακτήρα. Δεν παίζουμε πια για να βελτιώσουμε τη θέση μας. Παίζουμε για να κρατήσουμε ζωντανό το Κατάρ.