Ολυμπιακός – ΑΕΚ 81-67: Πρόκριση στους ημιτελικούς, «κόλλησε» η Ένωση στο τρίποντο – ανησυχία για Τζόουνς

Ο Ολυμπιακός έκανε το καθήκον του στον προημιτελικό του Allwyn Final 8 και επικράτησε με 81-67 της ΑΕΚ, παίρνοντας το εισιτήριο για τα ημιτελικά στο Ηράκλειο. Η εικόνα του αγώνα είχε ξεκάθαρη «σφραγίδα» από νωρίς: οι «ερυθρόλευκοι» έβαλαν ρυθμό, άνοιξαν τη διαφορά και ουσιαστικά καθάρισαν το ματς από το πρώτο ημίχρονο, την ώρα που η ΑΕΚ πάλευε με περιορισμένο ροτέισον και με μεγάλο επιθετικό πρόβλημα πίσω από τα 6,75μ.

Το σημείο-κλειδί: 46-24 στο ημίχρονο και… απαγορευτικό ποσοστό έξω

Η αναμέτρηση άρχισε με την ΑΕΚ να δείχνει διάθεση και να ψάχνει λύσεις μέσα από τους Μπάρτλεϊ – Νάναλι, όμως ο Ολυμπιακός ανέβασε γρήγορα ένταση στην άμυνα, πίεσε το κατέβασμα της μπάλας και άρχισε να βρίσκει σκορ σε σετ επιθέσεις και στο transition. Το πρώτο «χτύπημα» ήρθε με σερί που άνοιξε τη διαφορά και έδωσε ψυχολογία, ενώ από τη στιγμή που η ΑΕΚ δεν βρήκε σταθερό μακρινό σουτ, το παιχνίδι πήρε τη φυσική του ροή.

Το 46-24 του ημιχρόνου ήταν από μόνο του «τίτλος»: όταν πας στο διάλειμμα με τέτοια διαφορά απέναντι σε ομάδα που έχει ποιότητα και βάθος, πρέπει να κάνεις κάτι εξαιρετικό για να γυρίσεις. Και για την Ένωση, που μπήκε στο ματς με σοβαρές απουσίες στα γκαρντ και ουσιαστικά ζητούσε υπερβάσεις από συγκεκριμένους παίκτες, η αποστολή γινόταν ακόμη πιο δύσκολη.

Η ΑΕΚ προσπάθησε να επιστρέψει, αλλά δεν έφτανε

Στο δεύτερο ημίχρονο η ΑΕΚ προσπάθησε να «δαγκώσει» ξανά. Έβγαλε κάποιες άμυνες, βρήκε επιμέρους σκορ και σε σημεία έδειξε σημάδια ζωής – ειδικά όταν πήρε πόντους από τον Μπράουν, τον Γκρέι και τον Νάναλι. Όμως κάθε φορά που υπήρχε προϋπόθεση για πραγματικό come back, έλειπε το πιο απλό πράγμα στο μπάσκετ: η συνέπεια στο σουτ.

Και εδώ είναι η ουσία: απέναντι σε Ολυμπιακό, δεν αρκεί να είσαι απλώς ανταγωνιστικός για 4-5 λεπτά. Θέλεις διάρκεια και καθαρές επιλογές. Η ΑΕΚ, με τόσο «κουτσουρεμένο» ροτέισον και με τους βασικούς της να αναγκάζονται να παίζουν εκτός ρόλου, έφτασε σε σημείο να κυνηγάει με πλάτη στον τοίχο. Δεν είναι τυχαίο ότι ο Νάναλι έφτασε να παίζει σχεδόν 38-39 λεπτά, κάτι που δείχνει πόσο «στενά» ήταν τα πράγματα για τον Σάκοτα.

Οι πρωταγωνιστές και τα νούμερα

Για την ΑΕΚ, ο Φρανκ Μπάρτλεϊ ήταν ο πιο σταθερός εκτελεστικά με 15 πόντους, κρατώντας την Ένωση όσο μπορούσε μέσα στο ματς.

Για τον Ολυμπιακό, το δίδυμο που ξεχώρισε στο σκοράρισμα ήταν:

• Σάσα Βεζένκοβ: 16 πόντοι

• Άλεκ Πίτερς: 14 πόντοι

Ο Ολυμπιακός είχε επίσης καθαρό μυαλό στη διαχείριση, βρήκε σκορ από διαφορετικές πηγές, και σε κρίσιμα σημεία πάτησε ξανά το γκάζι για να μην αφήσει την ΑΕΚ να αισθανθεί ότι «μυρίζει» ανατροπή.

Το απρόοπτο: ο τραυματισμός του Ταϊρίκ Τζόουνς

Το μοναδικό πραγματικό «σύννεφο» για τους νικητές ήταν η αποχώρηση του Ταϊρίκ Τζόουνς με ενοχλήσεις στο γόνατο. Από τη ροή του αγώνα φάνηκε ότι δεν ήταν κάτι από επαφή, ενώ υπάρχει ενημέρωση πως θα γίνει/αναμένεται μαγνητική για να ξεκαθαρίσει η κατάστασή του. Σε Final 8, όπου ο ρυθμός είναι «κάθε μέρα και ματς», τέτοια ζητήματα μπορούν να αλλάξουν ισορροπίες – όχι στο συγκεκριμένο παιχνίδι, αλλά στη συνέχεια.

Τι σημαίνει το αποτέλεσμα και τι έρχεται

Με αυτή τη νίκη ο Ολυμπιακός περνά στα ημιτελικά, όπου θα βρει απέναντί του το Μαρούσι (που έχει ήδη προκριθεί). Σε τέτοια διοργάνωση, το μεγάλο στοίχημα για κάθε φαβορί είναι να κρατήσει σοβαρότητα και να μην παρασυρθεί από τον τίτλο του φαβορί: ένα κακό δεκάλεπτο αρκεί για να μπεις σε μπελάδες.

Για την ΑΕΚ, το παιχνίδι ήταν δύσκολο από πριν: λίγοι διαθέσιμοι παίκτες, απουσίες στα γκαρντ, αναγκαστικές προσαρμογές και απέναντι μια ομάδα με τεράστιο βάθος. Αυτό δεν αναιρεί ότι στο Κύπελλο όλοι κρίνεσαι από το αποτέλεσμα – απλώς βάζει το πλαίσιο για το γιατί το 81-67 ήρθε με τέτοιο τρόπο.

Τι κατάλαβε το Sportaki

Ο Ολυμπιακός έκανε αυτό που έπρεπε: καθάρισε νωρίς, δεν άφησε την ΑΕΚ να πιστέψει στο «αν», και έκλεισε τον αγώνα με άνεση. Η Ένωση πάλεψε, αλλά χωρίς τρίποντο και χωρίς φρέσκα πόδια απέναντι σε τέτοιο αντίπαλο, το ταβάνι είναι χαμηλό. Το μόνο που μένει να ξεκαθαρίσει άμεσα για τους «ερυθρόλευκους» είναι το θέμα Τζόουνς, γιατί από εδώ και πέρα κάθε απουσία μετράει διπλά.