Παναθηναϊκός: Κατέρρευσε στη Σεβίλλη, αλλά η Ευρώπη του άφησε και κάτι πολύτιμο

Ο Παναθηναϊκός πήγε στη Σεβίλλη με ελπίδα, πίστη και ένα μικρό αλλά υπαρκτό παράθυρο πρόκρισης. Έφυγε όμως από το «Λα Καρτούχα» με βαριά ήττα 4-0 από τη Μπέτις, πικρία για τον τρόπο του αποκλεισμού και ένα βράδυ που άφησε πολλές σκέψεις ενόψει της συνέχειας. Το τελικό σκορ πόνεσε, η εικόνα του δευτέρου ημιχρόνου ακόμα περισσότερο, όμως το συνολικό ευρωπαϊκό πρόσημο για το «τριφύλλι» δεν γίνεται να μηδενιστεί.

Η αλήθεια είναι πως ο Παναθηναϊκός δεν αποκλείστηκε απλώς. Αποκλείστηκε με τρόπο που τον άδειασε αγωνιστικά και ψυχολογικά. Η χαμένη μεγάλη ευκαιρία του Πελίστρι στα πρώτα λεπτά, το πρώτο γκολ που έδωσε ώθηση στη Μπέτις και κυρίως το κομβικό 2-0 λίγο πριν από την ανάπαυλα, έφεραν το παιχνίδι ακριβώς εκεί που δεν ήθελε η ελληνική ομάδα. Από εκείνο το σημείο και μετά, το βράδυ πήρε για τους «πράσινους» την πιο σκληρή τροπή.

Η φάση που ίσως άλλαζε τα πάντα

Αν υπάρχει μια στιγμή που θα μείνει να στοιχειώνει τον Παναθηναϊκό από αυτή τη ρεβάνς, είναι το τετ α τετ του Φακούντο Πελίστρι στο ξεκίνημα. Ο Ουρουγουανός βγήκε σε εξαιρετική θέση μετά την κάθετη του Ρενάτο Σάντσες, όμως δεν κατάφερε να νικήσει τον αντίπαλο τερματοφύλακα. Εκεί, πριν ακόμη φορτώσει το ματς με άγχος και πίεση, υπήρχε η δυνατότητα να γραφτεί ένα τελείως διαφορετικό σενάριο.

Ο ίδιος ο Πελίστρι παραδέχθηκε μετά το τέλος πως ενδεχομένως εκείνη η φάση να άλλαζε την εικόνα του αγώνα, αν και αναγνώρισε ότι η τελική διαφορά στο σκορ ήταν μεγάλη. Και όντως, στο ποδόσφαιρο οι λεπτομέρειες συχνά ανοίγουν ή κλείνουν πόρτες. Ο Παναθηναϊκός δεν μπήκε από αυτή την πόρτα και η Μπέτις τον τιμώρησε με τον πιο κυνικό τρόπο.

Με 0,19 xG δεν χτυπάς τέτοια πρόκριση

Το πιο αποκαλυπτικό στοιχείο της βραδιάς ήταν η επιθετική φτώχεια του Παναθηναϊκού. Οι «πράσινοι» ολοκλήρωσαν το ματς με μόλις 0,19 xG, δηλαδή με παραγωγή φάσεων που δύσκολα μπορεί να στηρίξει διεκδίκηση πρόκρισης απέναντι σε αντίπαλο τέτοιου επιπέδου. Στην πράξη, η φάση του Πελίστρι ήταν σχεδόν όλη η επιθετική απειλή του Τριφυλλιού.

Από εκεί και πέρα, η ομάδα του Ράφα Μπενίτεθ δεν κατάφερε να βάλει πραγματική πίεση στη Μπέτις, να την κάνει να νιώσει ανασφάλεια, να τη σπρώξει σε λάθη ή να της δημιουργήσει δεύτερες σκέψεις. Κόντρα σε μια ισπανική ομάδα με τέτοια ποιότητα, τέτοια τεχνική και τέτοια αυτοπεποίθηση, αυτό ήταν καταδικαστικό. Όταν δεν απειλείς, δεν κρατάς ζωντανή την ελπίδα. Και όταν δεν κρατάς ζωντανή την ελπίδα, η κατοχή και η ποιότητα του άλλου μετατρέπονται σε ασφυξία.

Το 2-0 που τον πλήγωσε περισσότερο απ’ όλα

Ο Παναθηναϊκός μπορεί να βρέθηκε νωρίς πίσω στο σκορ, όμως ως ένα σημείο έδειχνε ότι παρέμενε μέσα στο παιχνίδι. Είχε κρατήσει σχετικά τις αποστάσεις, δεν είχε χαθεί τελείως στο γήπεδο και έμοιαζε να ψάχνει τον τρόπο να ξαναμπεί στη μάχη. Το γκολ όμως που δέχθηκε λίγο πριν από το τέλος του πρώτου μέρους λειτούργησε σαν ψυχολογική μαχαιριά.

Η φάση του 2-0, μάλιστα, σήκωσε και συζήτηση, καθώς από το πράσινο στρατόπεδο υπήρξαν φωνές για φάουλ στην αρχή της φάσης, ενώ γενικότερα το γκολ αυτό ήρθε σε σημείο που άλλαξε ολοκληρωτικά τη δυναμική της ρεβάνς. Ο Μπενίτεθ στάθηκε ακριβώς σε αυτό, λέγοντας ότι ήταν καθοριστικό το πότε ήρθε το δεύτερο γκολ, ενώ συνέδεσε ευθέως την εξέλιξη του αγώνα και με τη χαμένη ευκαιρία του Πελίστρι.

Δεν είναι υπερβολή να πει κανείς πως το παιχνίδι έσπασε εκεί. Γιατί άλλο είναι να πηγαίνεις στα αποδυτήρια με διαχειρίσιμο σκορ και άλλο να βλέπεις την πρόκριση να απομακρύνεται απότομα, λίγο πριν ακούσεις το σφύριγμα για την ανάπαυλα.

Το δεύτερο ημίχρονο της κατάρρευσης

Αν το πρώτο μέρος κράτησε τον Παναθηναϊκό έστω οριακά μέσα στο ματς, το δεύτερο ήταν η πλήρης παράδοση στην ανωτερότητα της Μπέτις. Οι Ισπανοί μπήκαν με αέρα, οι «πράσινοι» προσπάθησαν για ένα μικρό διάστημα να ανεβάσουν μέτρα, όμως εκεί ακριβώς φάνηκε ξανά το αμυντικό τους ζήτημα στο transition.

Το 3-0 ουσιαστικά τελείωσε κάθε υπόθεση πρόκρισης πολύ νωρίς στο δεύτερο μέρος και από εκεί και μετά το παιχνίδι έμοιαζε να κυλάει με έναν τρόπο που περισσότερο γεννούσε φόβο νέας ζημιάς παρά ελπίδα αντίδρασης. Ο Παναθηναϊκός έχασε τη συνοχή του, δεν κέρδιζε μονομαχίες, δεν έβρισκε αναπνοές και το 4-0 ήρθε ως φυσική συνέπεια μιας εικόνας αποσύνθεσης.

Το ακόμη πιο ανησυχητικό είναι πως, αν δεν υπήρχαν και ορισμένες επεμβάσεις του Λαφόν, η βραδιά θα μπορούσε να εξελιχθεί σε ακόμη πιο βαριά συντριβή. Κι αυτό από μόνο του δείχνει πόσο πολύ χάθηκε το μέτρο στο δεύτερο μισό του αγώνα.

Οι μονομαχίες που έδειξαν την αλήθεια

Ένα ακόμη σημείο που εξηγεί πολλά από την έκβαση του ματς ήταν το κομμάτι των μονομαχιών. Ο Παναθηναϊκός δεν υστέρησε μόνο σε τεχνική ποιότητα απέναντι στη Μπέτις, αλλά και σε ένταση, δεύτερες μπάλες και προσωπικές διεκδικήσεις. Όταν μια ομάδα έχει λιγότερη κατοχή και προσπαθεί να επιβιώσει αμυνόμενη χαμηλά ή χτυπώντας σε μεταβάσεις, η αποτελεσματικότητα στις μονομαχίες είναι σχεδόν υποχρεωτική.

Αυτό δεν συνέβη. Η Μπέτις κέρδισε περισσότερες προσωπικές μάχες, είχε καλύτερες αντιδράσεις, πήρε περισσότερα «σπασίματα» και άφησε τον Παναθηναϊκό να κυνηγά συνεχώς. Όταν ο αντίπαλος σε περνά και στο κομμάτι της τεχνικής και στο κομμάτι της έντασης, τότε το βουνό γίνεται σχεδόν αδύνατο να ανέβεις.

Οι δηλώσεις που έδειξαν αποδοχή, αλλά και προβληματισμό

Ο Ράφα Μπενίτεθ δεν έκρυψε την πραγματικότητα μετά το τέλος του αγώνα. Παραδέχθηκε ότι η Μπέτις ήταν ανώτερη και προκρίθηκε δίκαια, τόνισε ότι ο Παναθηναϊκός χρειάζεται χρόνο, σταθερό πλάνο και μεταγραφικές κινήσεις για να πλησιάσει σε υψηλότερο επίπεδο, ενώ έδειξε πως στο μυαλό του βρίσκεται ήδη η επόμενη μέρα.

Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και ο Ίνγκασον, ο οποίος αναγνώρισε ότι ο Παναθηναϊκός έχασε από καλύτερη ομάδα, αλλά ταυτόχρονα κάλεσε τους πάντες να νιώθουν περήφανοι για την ευρωπαϊκή πορεία. Ο Ισλανδός στάθηκε στα κρίσιμα γκολ που δέχθηκε η ομάδα του και στην απώλεια αυτοπεποίθησης που ακολούθησε.

Ο Πελίστρι, από την πλευρά του, δεν έκρυψε την πικρή γεύση που του άφησε η βραδιά και ευχαρίστησε τον κόσμο για τη στήριξη, ενώ οι παίκτες του Παναθηναϊκού πήγαν μετά το τέλος προς την εξέδρα των φίλων της ομάδας και τους χειροκρότησαν, σε μια κίνηση που έδειξε πως όλοι αντιλαμβάνονται το βάρος της βραδιάς, αλλά και τη σημασία της παρουσίας του κόσμου.

Αποτυχία το 4-0, όχι όμως και όλη η πορεία

Εδώ είναι το βασικό σημείο που χρειάζεται ψυχραιμία. Το 4-0 στη Σεβίλλη ήταν ένα άσχημο, βαρύ και απογοητευτικό φινάλε. Δεν μπορεί να ωραιοποιηθεί. Δεν μπορεί να βαφτιστεί «καλή ήττα». Δεν μπορεί να κρυφτεί κάτω από το χαλί. Ήταν μια βραδιά που εξέθεσε τα όρια του Παναθηναϊκού απέναντι σε μια πιο ώριμη, πιο δουλεμένη και ποιοτικότερη ομάδα.

Όμως άλλο η βραδιά και άλλο ολόκληρη η ευρωπαϊκή διαδρομή. Ο Παναθηναϊκός έμεινε όρθιος σε μια σεζόν γεμάτη εσωτερικές αναταράξεις, πολλές αλλαγές, νέα πρόσωπα και αστάθεια. Παρ’ όλα αυτά, κατάφερε να έχει μια διαδρομή με θετικό πρόσημο, να δώσει μάχες, να πάρει αποτελέσματα, να αφήσει κάποιες έντονες στιγμές και να συγκεντρώσει πολύτιμους βαθμούς για το ευρωπαϊκό του προφίλ.

Δεν ήταν μια πορεία-θαύμα. Δεν ήταν όμως ούτε αμελητέα. Ήταν μια πορεία αξιοπρεπής, χρήσιμη και, σε ένα βαθμό, υποσχετική, αρκεί ο σύλλογος να πάρει τα σωστά συμπεράσματα.

Τα έσοδα, οι βαθμοί και η επόμενη μέρα

Μέσα από αυτή την πορεία ο Παναθηναϊκός εξασφάλισε έσοδα που ξεπέρασαν τα 12 εκατομμύρια ευρώ, ένα ποσό σημαντικό για τη συνέχεια του πρότζεκτ και την οικονομική υποστήριξη του ρόστερ. Παράλληλα, ενίσχυσε τη βαθμολογική του συγκομιδή στην Ευρώπη, πετυχαίνοντας την καλύτερη συγκομιδή της τελευταίας πενταετίας.

Αυτά δεν είναι μικρά πράγματα. Ειδικά για μια ομάδα που προσπαθεί να ξαναχτίσει σταθερότητα, να ανεβάσει επίπεδο και να πατήσει πιο γερά στα πόδια της. Η Ευρώπη δεν του έδωσε το μεγάλο παραμύθι, αλλά του έδωσε χρήματα, πόντους, εικόνες και εμπειρίες. Του έδειξε, ταυτόχρονα, και το ταβάνι που πρέπει να σπάσει.

Τα play offs και το μεγάλο ερώτημα

Τώρα, όλα γυρίζουν στο πρωτάθλημα και στα play offs. Εκεί, όμως, υπάρχει και μια επικίνδυνη παράμετρος. Ο Παναθηναϊκός έδειξε ξανά ότι όταν ανεβάζει μέτρα και καλείται να παίξει πιο θαρραλέα απέναντι σε ποιοτικό αντίπαλο, το αμυντικό transition του γίνεται πολύ ευάλωτο. Αυτό είναι ένα μήνυμα που δεν μπορεί να αγνοηθεί.

Ο Μπενίτεθ καλείται πλέον όχι μόνο να κρατήσει όρθια ψυχολογικά την ομάδα του μετά από τέτοιο αποκλεισμό, αλλά και να βρει τρόπο να τη διαχειριστεί σε έξι ντέρμπι με βαθμολογικό φορτίο μικρότερο, αλλά με πίεση τεράστια για το πρεστίζ του συλλόγου. Γιατί αυτά τα παιχνίδια ίσως δεν αλλάξουν δραματικά τη θέση του Παναθηναϊκού, αλλά θα πουν πολλά για το μέταλλο, τη νοοτροπία και το πόσο έτοιμο είναι το έδαφος για την επόμενη χρονιά.

---

Τι κατάλαβε το Sportaki

Ο Παναθηναϊκός δεν αποκλείστηκε απλώς από τη Μπέτις. Πλήρωσε με σκληρό τρόπο όλα όσα δεν συγχωρούνται σε αυτό το επίπεδο: χαμένη μεγάλη ευκαιρία, αμυντικές αδράνειες, έλλειψη επιθετικής παραγωγής, χαμένες μονομαχίες και ψυχολογική κατάρρευση μετά το 2-0. Το 4-0 ήταν βαρύ και δίκαιο ως προς τη συνολική εικόνα του αγώνα.

Αυτό όμως δεν σβήνει όλη την ευρωπαϊκή διαδρομή. Το «τριφύλλι» τελείωσε με πίκρα, αλλά όχι με μηδενισμό. Κέρδισε εμπειρίες, χρήματα, βαθμούς και κάποιες βραδιές που θα μείνουν. Το θέμα τώρα είναι αν θα χρησιμοποιήσει αυτόν τον αποκλεισμό ως μάθημα ή αν θα μείνει απλώς ως μια πληγή που άνοιξε λίγο πριν από το τέλος της σεζόν.