Το πρώτο ζητούμενο ήταν οι τρεις βαθμοί και ο Παναθηναϊκός τους πήρε. Το 2-0 απέναντι στον Λεβαδειακό έδωσε στο «τριφύλλι» νικηφόρα πρεμιέρα στη Super League, ανέδειξε έναν εξαιρετικό Κινγκς Κάνγκουα στο ντεμπούτο του και επιβεβαίωσε ξανά πόσο επικίνδυνος μπορεί να γίνει ο Σίριελ Ντέσερς στις στατικές φάσεις. Υπάρχει όμως και ένα μεγάλο «αλλά»: μετά το πολύ καλό πρώτο ημίχρονο, η ομάδα του Γιάκομπ Νίστρουπ έπεσε ξανά κατακόρυφα μετά το 50′ και για μεγάλο διάστημα παρέδωσε το γήπεδο στον Λεβαδειακό.
Το τελικό 0-2 γράφτηκε με το αυτογκόλ του Γιάννη Κωστή μόλις στο 3′ και την κεφαλιά του Ντέσερς στο 77′, αμέσως μετά την αποβολή του Συμελίδη. Αν όμως κάποιος μείνει μόνο στο σκορ, θα χάσει το πιο ενδιαφέρον κομμάτι της βραδιάς: ο Παναθηναϊκός παρουσίασε δύο εντελώς διαφορετικά πρόσωπα.
Το συμπέρασμα της πρεμιέρας: πολύ καλό πρώτο ημίχρονο, σαφής αναβάθμιση με Κάνγκουα, εξαιρετικά χτυπήματα Ταμπόρδα και ακόμη ένα γκολ Ντέσερς. Αλλά και ένα πρόβλημα που επαναλαμβάνεται: ο Παναθηναϊκός μετά την ανάπαυλα χάνει ένταση, μπάλα και μέτρα.
Μπήκε όπως πρέπει να μπαίνει ένας διεκδικητής
Ο Παναθηναϊκός δεν χρειάστηκε ούτε τρία λεπτά για να δείξει τις διαθέσεις του.
Στο 2′ ο Ανδρέας Τεττέη βρέθηκε σε θέση εκτέλεσης, με τον Παντέα να σώζει με εξαιρετική προβολή. Από το κόρνερ που ακολούθησε, ο Βισέντε Ταμπόρδα έστειλε επικίνδυνα την μπάλα στο πρώτο δοκάρι και ο Κωστή, στην προσπάθειά του να απομακρύνει, την έστειλε στα δίχτυα της ομάδας του για το 0-1.
Ήταν ακριβώς η αρχή που χρειαζόταν το «τριφύλλι» σε μία πρεμιέρα που κουβαλούσε ήδη πίεση. Τις δύο προηγούμενες σεζόν είχε ξεκινήσει το πρωτάθλημα με γκέλα. Αυτή τη φορά δεν ήθελε να αφήσει κανένα περιθώριο.
Ο Κάνγκουα μπήκε και… γέμισε το κέντρο
Αν υπήρχε ένας παίκτης που κέρδισε αμέσως τις εντυπώσεις στο πρώτο του επίσημο παιχνίδι με τον Παναθηναϊκό, αυτός ήταν ο Κινγκς Κάνγκουα.
Ταχύτητα, κινήσεις χωρίς την μπάλα, συνεχές pressing, παρουσία σε μεγάλη ακτίνα και διάθεση να παίξει κάθετα. Ο Ζαμπιανός δεν έμοιαζε με ποδοσφαιριστή που πραγματοποιούσε ντεμπούτο, αλλά με χαφ που γνώριζε ήδη για μήνες τον τρόπο λειτουργίας της ομάδας.
Η παρουσία του έδωσε στον Παναθηναϊκό αυτό που του έλειψε σε αρκετά από τα ευρωπαϊκά παιχνίδια: πόδια και ένταση στη μεσαία γραμμή.
Πρώτο δείγμα Κάνγκουα: δεν χρειάστηκε γκολ ή ασίστ για να φανεί η επιρροή του. Ο Παναθηναϊκός είχε έναν χαφ που κάλυπτε χώρους, πίεζε, κουβαλούσε ένταση και μπορούσε να εμφανιστεί παντού.
Από το 20′ και μετά μπορούσε να το είχε τελειώσει
Μετά το πρώτο εικοσάλεπτο το παιχνίδι έγινε σχεδόν μονόλογος.
Στο 25′ ο Παναθηναϊκός έβγαλε ίσως την ομορφότερη συνεργασία του αγώνα, με Κυριακόπουλο, Λιβάι Γκαρσία και Αντίνο να αλλάζουν εξαιρετικά την μπάλα, αλλά τον Αργεντινό να πλασάρει άσχημα μέσα από την περιοχή.
Στο 27′ ο Τεττέη δημιούργησε για τον Καλάμπρια, που σούταρε λίγο έξω. Στο 30′ ο Γκαρσία ανάγκασε τον Άνακερ σε επέμβαση και ένα λεπτό αργότερα ο ίδιος παίκτης σημάδεψε το δοκάρι με κεφαλιά.
Το 0-1 ήταν πλέον φτωχό για όσα δημιουργούσε ο Παναθηναϊκός.
Πένια: Όποτε χρειάστηκε, ήταν εκεί
Ο Λεβαδειακός είχε πάντως τη δική του μεγάλη στιγμή πριν από την ανάπαυλα.
Στο 41′ η άμυνα του Παναθηναϊκού έχασε εντελώς τον Οζέγκοβιτς σε φάση που ξεκίνησε από πλάγιο άουτ και ο Σέρβος έπιασε καρφωτή κεφαλιά από κοντά.
Ο Ινιάκι Πένια αντέδρασε εντυπωσιακά και κράτησε το μηδέν, προσθέτοντας άλλη μία σημαντική επέμβαση στο πολύ καλό ξεκίνημά του με την πράσινη φανέλα.
Λίγο πριν το ημίχρονο, ο Τεττέη έβγαλε υπέροχη κάθετη στον Λιβάι, αλλά ο Άνακερ κράτησε κι εκείνος το 0-1.
Οι αριθμοί του πρώτου μέρους αποτύπωναν την εικόνα: 7-3 τελικές και 64%-36% κατοχή για το «τριφύλλι».
Και μετά το ημίχρονο… άλλος Παναθηναϊκός
Ο Νίστρουπ αντικατέστησε στην ανάπαυλα τον Καμαρά, που είχε κίτρινη κάρτα, με τον Κοντούρη.
Και κάπου εκεί άρχισε να αλλάζει ολόκληρη η εικόνα του αγώνα.
Ο Παναθηναϊκός σταμάτησε να κρατά την μπάλα με την ίδια ασφάλεια, έχασε τον έλεγχο του άξονα και άρχισε να υποχωρεί χωρίς πραγματικό λόγο.
Ο Λεβαδειακός κέρδισε μέτρα και αυτοπεποίθηση. Στο 57′ ο Παντέα ανάγκασε τον Πένια σε δεύτερη μεγάλη επέμβαση, ενώ όσο περνούσε η ώρα οι γηπεδούχοι έμοιαζαν περισσότερο με την ομάδα που κυνηγούσε το επόμενο γκολ.
Το καμπανάκι είναι δυνατό: δεν ήταν η πρώτη φορά. Η ίδια μεγάλη πτώση μετά το 50′ είχε εμφανιστεί και στα προηγούμενα επίσημα παιχνίδια του Παναθηναϊκού. Όταν κάτι επαναλαμβάνεται σε επτά διαδοχικές αναμετρήσεις, δεν είναι σύμπτωση. Είναι αγωνιστικό ζήτημα που χρειάζεται λύση.
Ο Λεβαδειακός πήρε το κέντρο
Το πρόβλημα έγινε ακόμη πιο έντονο γύρω στο 65′-70′.
Ο Κάνγκουα είχε αρχίσει να κουράζεται, ο Καμαρά δεν βρισκόταν πλέον στο γήπεδο και ο Παναθηναϊκός δεν μπορούσε να κρατήσει κατοχή.
Ο Λεβαδειακός κέρδιζε συνεχώς κόρνερ και φάουλ, πίεζε και ανάγκαζε τους «πράσινους» να αμύνονται πολύ πιο χαμηλά απ’ όσο θα ήθελε ο προπονητής τους.{index=8}
Σε εκείνο το διάστημα η εικόνα δεν θύμιζε σε τίποτα την ομάδα του πρώτου ημιχρόνου.
76′ κόκκινη – 77′ Ντέσερς – τέλος
Η στιγμή που άλλαξε οριστικά το ματς ήρθε στο 76′.
Ο Συμελίδης πάτησε με τις τάπες τον Κάνγκουα στον αχίλλειο. Μετά την παρέμβαση του VAR, ο Βεργέτης εξέτασε τη φάση και απέβαλε τον παίκτη του Λεβαδειακού.
Και πριν καλά-καλά προλάβουν οι γηπεδούχοι να προσαρμοστούν στο αριθμητικό μειονέκτημα, ο Παναθηναϊκός χτύπησε.
Στο 77′ ο Ταμπόρδα εκτέλεσε εξαιρετικά το φάουλ και ο Σίριελ Ντέσερς με κεφαλιά έστειλε την μπάλα στα δίχτυα για το 0-2.
Ήταν σχεδόν αντιγραφή του γκολ που είχε πετύχει απέναντι στη Χράντετς Κράλοβε: στατική φάση, σωστό χτύπημα και Ντέσερς στον αέρα.
Ο Ταμπόρδα αρχίζει να γίνεται όπλο στις στατικές φάσεις
Δεν πρέπει να περάσει απαρατήρητη η παρουσία του Ταμπόρδα.
Από το δικό του κόρνερ προήλθε το 0-1, από το δικό του φάουλ ήρθε το 0-2, ενώ συνολικά τα χτυπήματά του έβαλαν επανειλημμένα δύσκολα στην άμυνα του Λεβαδειακού.
Σε παιχνίδια όπου οι χώροι θα είναι περιορισμένοι, αυτή η ποιότητα μπορεί να δώσει στον Παναθηναϊκό κάτι που του έλειψε πολύ τα προηγούμενα χρόνια: σταθερή απειλή από κάθε στατική μπάλα.
Πένια, Κάνγκουα, Ταμπόρδα και Ντέσερς οι κερδισμένοι
Ο Παναθηναϊκός μπορεί να κρατήσει αρκετά θετικά από τη Λιβαδειά.
- Κάνγκουα: εξαιρετικό ντεμπούτο, ένταση και παρουσία σε όλο το γήπεδο.
- Πένια: δύο μεγάλες αποκρούσεις όταν η άμυνα χρειάστηκε βοήθεια.
- Ταμπόρδα: καθοριστικός στις στατικές φάσεις και στα δύο γκολ.
- Ντέσερς: μπήκε στο 67′ και δέκα λεπτά αργότερα είχε ήδη «κλειδώσει» το τρίποντο.
- Λιβάι Γκαρσία: δεν σκόραρε, αλλά είχε δοκάρι και αρκετές σημαντικές συμμετοχές στις επιθέσεις.
Οι τρεις βαθμοί μπήκαν στην τσέπη – το πρόβλημα όμως έμεινε
Σε μία πρεμιέρα, το αποτέλεσμα έχει τεράστια σημασία.
Ο Παναθηναϊκός δεν επανέλαβε τις γκέλες των δύο προηγούμενων ετών, πήρε καθαρή εκτός έδρας νίκη και ξεκίνησε το πρωτάθλημα με μηδέν παθητικό.
Αλλά ο Νίστρουπ δεν πρέπει να αφήσει το 0-2 να κρύψει όσα συνέβησαν από το 50′ μέχρι την κόκκινη.
Για περίπου 25 λεπτά ο Λεβαδειακός ήταν η καλύτερη ομάδα στο γήπεδο. Ο Παναθηναϊκός δεν μπορούσε να κυκλοφορήσει, έχασε την κατοχή, υποχώρησε και χρειάστηκε τον Πένια για να μην μπει πραγματικά σε περιπέτειες.
Το 0-2 είναι ακριβώς το ξεκίνημα που ήθελε ο Παναθηναϊκός. Αλλά δεν είναι ακόμη η εμφάνιση που θέλει να βλέπει ο Νίστρουπ. Το πρώτο ημίχρονο έδειξε πόσο καλός μπορεί να γίνει αυτός ο νέος Παναθηναϊκός με ένταση, ταχύτητα και περισσότερες επιλογές. Το δεύτερο έδειξε το πρόβλημα που εξακολουθεί να τον ακολουθεί. Η νίκη μπήκε στην τσέπη. Τώρα πρέπει να βρεθεί τρόπος ώστε η ομάδα να μην εξαφανίζεται κάθε φορά που το χρονόμετρο περνά το 50′.