Η πώληση πονάει τον κόσμο του ΠΑΟΚ, όμως η Ντόρτμουντ ήταν η ευκαιρία που ο Κωνσταντέλιας έπρεπε να κυνηγήσει και τα 30+ εκατ. ένα deal που ο Δικέφαλος δύσκολα μπορούσε να απορρίψει. Η πραγματική κρίση για τον ΠΑΟΚ αρχίζει τώρα: από το πώς θα αξιοποιήσει αυτά τα χρήματα.
Η αποχώρηση του Γιάννη Κωνσταντέλια πονάει τον κόσμο του ΠΑΟΚ. Και είναι απολύτως φυσιολογικό.
Όταν βλέπεις έναν ποδοσφαιριστή που μεγάλωσε μέσα στην ομάδα, έγινε σύμβολο μιας ολόκληρης γενιάς και σου χάρισε στιγμές καθαρού ποδοσφαιρικού ταλέντου να φεύγει από την Τούμπα, το πρώτο συναίσθημα δύσκολα μπορεί να είναι χαρά.
Όμως εδώ χρειάζεται να ξεχωρίσουμε το συναίσθημα από την ποδοσφαιρική πραγματικότητα.
Γιατί στην περίπτωση του Κωνσταντέλια, όσο δύσκολη κι αν είναι η στιγμή για τον ΠΑΟΚτσή, όλα δείχνουν ότι ήταν η σωστή ώρα να γίνει το μεγάλο βήμα.
Για τον παίκτη.
Για την καριέρα του.
Αλλά και για τον ίδιο τον ΠΑΟΚ.
Δεν μπορείς να κρατάς για πάντα έναν τέτοιο ποδοσφαιριστή στην Ελλάδα
Ο Κωνσταντέλιας δεν είναι απλώς ένας καλός παίκτης του ΠΑΟΚ.
Είναι ένας ποδοσφαιριστής που εδώ και χρόνια δείχνει ότι διαθέτει κάτι διαφορετικό.
Τεχνική, φαντασία, δημιουργία, απρόβλεπτες αποφάσεις και την ικανότητα να κάνει μία φάση να μοιάζει εύκολη εκεί που οι περισσότεροι βλέπουν αδιέξοδο.
Κάποια στιγμή ένας τέτοιος παίκτης πρέπει να δοκιμάσει τις δυνάμεις του στο επόμενο επίπεδο.
Και όταν απέναντί σου εμφανίζεται η Μπορούσια Ντόρτμουντ, δεν μιλάμε για μία τυχαία ομάδα του εξωτερικού.
Μιλάμε για έναν από τους μεγαλύτερους συλλόγους της Γερμανίας και ένα κλαμπ που έχει χτίσει ολόκληρη τη σύγχρονη ποδοσφαιρική του ταυτότητα πάνω στην εξέλιξη εξαιρετικά ταλαντούχων ποδοσφαιριστών.
Για τον Κωνσταντέλια, δύσκολα θα μπορούσε να υπάρξει πιο λογικό επόμενο βήμα.
Ο ΠΑΟΚ δεν μπορούσε να του πει «μείνε εδώ»
Υπάρχει και μία άλλη πλευρά της ιστορίας.
Ένας σύλλογος δεν μπορεί να ζητά από έναν παίκτη να μείνει επ’ αόριστον, όταν εκείνος έχει μπροστά του την ευκαιρία να δοκιμαστεί σε ένα από τα κορυφαία πρωταθλήματα της Ευρώπης.
Ο Κωνσταντέλιας έδωσε πράγματα στον ΠΑΟΚ.
Μεγάλωσε ποδοσφαιρικά στην Τούμπα, έγινε βασικό κομμάτι της ομάδας και η αξία του εκτοξεύτηκε φορώντας τη φανέλα του Δικεφάλου.
Κάποια στιγμή όμως ο κύκλος αυτός έπρεπε να οδηγήσει στο επόμενο στάδιο.
Το να επιλέξει τώρα τη Ντόρτμουντ δεν σημαίνει ότι γύρισε την πλάτη στον ΠΑΟΚ.
Σημαίνει ότι αποφάσισε να κυνηγήσει το ταβάνι της καριέρας του.
Και αυτό είναι κάτι που ακόμη και ο πιο πικραμένος φίλος του ΠΑΟΚ μπορεί να καταλάβει.
Και ο ΠΑΟΚ δεν μπορούσε να αγνοήσει 30+ εκατομμύρια ευρώ
Από την άλλη πλευρά υπάρχει η πραγματικότητα ενός ποδοσφαιρικού συλλόγου.
Όταν μία ομάδα του μεγέθους της Ντόρτμουντ προσφέρει ένα deal που, σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, ξεπερνά τα 30 εκατομμύρια ευρώ μαζί με τα μπόνους, κανένας ελληνικός σύλλογος δεν μπορεί να συμπεριφερθεί σαν να μην συνέβη τίποτα.
Δεν πρόκειται για «ξεπούλημα».
Πρόκειται για την οικονομική επιβεβαίωση της δουλειάς που έκανε ο ΠΑΟΚ πάνω στον ποδοσφαιριστή και για μία πώληση που μπορεί να αλλάξει σημαντικά τα δεδομένα του συλλόγου.
Το δύσκολο για τον κόσμο είναι ότι στον αθλητισμό βλέπουμε πρώτα τον παίκτη και μετά τους αριθμούς.
Και σωστά.
Όμως μία διοίκηση είναι υποχρεωμένη να βλέπει και τα δύο.
Το πραγματικό ερώτημα για τον ΠΑΟΚ αρχίζει τώρα
Το αν ήταν σωστή η πώληση είναι μόνο η μισή συζήτηση.
Η άλλη μισή είναι πολύ πιο σημαντική:
Τι θα κάνει ο ΠΑΟΚ με τα χρήματα;
Εκεί θα κριθεί η διοίκηση.
Γιατί μία μεγάλη πώληση μπορεί να αποτελέσει είτε αποδυνάμωση είτε αφετηρία για το επόμενο βήμα.
Αν ένα σημαντικό κομμάτι των χρημάτων επιστρέψει αγωνιστικά στην ομάδα, αν υπάρξει σωστή ενίσχυση και αν ο ΠΑΟΚ εκμεταλλευτεί το κεφάλαιο που δημιούργησε ο Κωνσταντέλιας, τότε η μεταγραφή μπορεί να αποδειχθεί εξαιρετικά σημαντική και για το μέλλον του συλλόγου.
Αν όχι, τότε η κριτική θα είναι απολύτως δικαιολογημένη.
Αλλά αυτό είναι μία διαφορετική συζήτηση.
Οι θεωρίες έμειναν πίσω
Γύρω από τον Κωνσταντέλια αναπτύχθηκαν κατά καιρούς δεκάδες ιστορίες.
Ότι δεν ήθελε να φύγει ποτέ από την Ελλάδα.
Ότι κάθε μεγάλη πρόταση αποτελούσε πρόβλημα.
Ότι ο παίκτης δεν ήταν έτοιμος.
Ότι έπρεπε να παραμείνει στον ΠΑΟΚ για πολύ περισσότερο.
Τελικά η πραγματικότητα αποδείχθηκε πολύ πιο απλή.
Χρειάστηκε να εμφανιστεί η κατάλληλη ομάδα, η κατάλληλη πρόταση και η κατάλληλη χρονική στιγμή.
Και τότε η απόφαση σχεδόν επέβαλε τον εαυτό της.
Ο Κωνσταντέλιας δεν μπορούσε να λείπει από αυτή τη γενιά
Το ελληνικό ποδόσφαιρο βλέπει πλέον ποδοσφαιριστές του να μετακινούνται για ποσά που μέχρι πριν από λίγα χρόνια έμοιαζαν εξωπραγματικά.
Και από αυτή τη συζήτηση δεν μπορούσε να λείπει ένας παίκτης με το ταλέντο του Κωνσταντέλια.
Η μεγάλη του πρόκληση αρχίζει τώρα.
Στην Ελλάδα όλοι ξέραμε τι μπορεί να κάνει.
Στη Γερμανία θα πρέπει να το αποδείξει ξανά από την αρχή, σε μεγαλύτερη ένταση, με περισσότερες απαιτήσεις και απέναντι σε πολύ υψηλότερο επίπεδο ανταγωνισμού.
Το ταλέντο υπάρχει.
Τώρα έρχεται η ώρα της εξέλιξης.
Ναι, ο ΠΑΟΚτσής δικαιούται να στενοχωριέται
Και ίσως αυτό είναι το σημαντικότερο.
Κανείς δεν χρειάζεται να πει στον κόσμο του ΠΑΟΚ ότι πρέπει να πανηγυρίζει επειδή έφυγε ο καλύτερος ή ένας από τους καλύτερους ποδοσφαιριστές της ομάδας.
Δεν λειτουργεί έτσι το ποδόσφαιρο.
Ο κόσμος δένεται με παίκτες, όχι με ισολογισμούς.
Μπορεί λοιπόν να στενοχωριέται.
Μπορεί να ήθελε να βλέπει τον Κωνσταντέλια για άλλα πέντε χρόνια στην Τούμπα.
Μπορεί να φοβάται για την επόμενη ημέρα της ομάδας του.
Όλα αυτά είναι λογικά.
Αλλά άλλο η στενοχώρια και άλλο η πραγματικότητα.
Και η πραγματικότητα είναι ότι ο ΠΑΟΚ είχε μπροστά του μία τεράστια οικονομική πρόταση, ενώ ο Κωνσταντέλιας είχε μπροστά του μία τεράστια ποδοσφαιρική ευκαιρία.
Κάποιες φορές η σωστή απόφαση είναι και αυτή που πονάει περισσότερο.
Ο ΠΑΟΚ έχασε έναν σπουδαίο ποδοσφαιριστή.
Ο Κωνσταντέλιας όμως κέρδισε την ευκαιρία που άξιζε.
Και ο ΠΑΟΚ πήρε από τη δημιουργία και την εξέλιξή του ένα ποσό που μπορεί —εφόσον αξιοποιηθεί σωστά— να χρηματοδοτήσει την επόμενη ημέρα του.
Αυτό δεν είναι αποτυχία.
Είναι ο κύκλος που θέλει να δημιουργεί κάθε μεγάλη ομάδα: να βγάζει ποδοσφαιριστές, να τους κάνει πρωταγωνιστές, να τους στέλνει στο κορυφαίο επίπεδο και μετά να χρησιμοποιεί την υπεραξία τους για να γίνει ακόμη ισχυρότερη.