Σάντσεθ μειώνει φόρους – στην Ελλάδα ακόμα «περιμένουμε» για τα αυτονόητα

Την ώρα που η Ισπανία προχωρά σε άμεσα και δραστικά μέτρα για να ανακουφίσει νοικοκυριά και επιχειρήσεις, στην Ελλάδα η συζήτηση για μειώσεις σε καύσιμα και βασικά αγαθά μοιάζει να παραμένει… κολλημένη στη γραφειοκρατία.

Ο Ισπανός πρωθυπουργός Πέδρο Σάντσεθ ανακοίνωσε πακέτο 80 μέτρων ύψους 5 δισ. ευρώ, με στόχο την αντιμετώπιση των οικονομικών συνεπειών της κρίσης στη Μέση Ανατολή. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνεται δραστική μείωση φόρων στην ενέργεια, με τη μείωση του ΦΠΑ σε φυσικό αέριο και καύσιμα να μεταφράζεται σε πτώση τιμών έως και 30 λεπτά ανά λίτρο, ενώ η φορολογία στην ηλεκτρική ενέργεια μειώνεται έως και 60%.

Παράλληλα, η ισπανική κυβέρνηση προχωρά σε πάγωμα ενοικίων, επιχειρώντας να περιορίσει τις πιέσεις στο κόστος διαβίωσης, ειδικά για τα πιο ευάλωτα νοικοκυριά.

Η σύγκριση που «καίει»

Την ίδια στιγμή, στην Ελλάδα, η εικόνα είναι εντελώς διαφορετική.
Η κυβέρνηση εξακολουθεί να εμφανίζεται επιφυλακτική σε παρεμβάσεις στη φορολογία των καυσίμων, επικαλούμενη ευρωπαϊκούς κανόνες και δημοσιονομικούς περιορισμούς, ενώ αποφεύγει να αξιοποιήσει στο μέγιστο τα περιθώρια που έχουν δοθεί σε επίπεδο ΕΕ.

Κι όμως, σε ευρωπαϊκό επίπεδο έχει ήδη ανοίξει η συζήτηση –και σε αρκετές περιπτώσεις έχει δοθεί και κατεύθυνση– για μείωση ακόμη και έως μηδενισμό του ΦΠΑ σε βασικά αγαθά, ως εργαλείο αντιμετώπισης της ακρίβειας.

Δύο διαφορετικές ταχύτητες

Αυτό που προκύπτει ξεκάθαρα είναι η διαφορά φιλοσοφίας:

• Στην Ισπανία επιλέγεται άμεση παρέμβαση στην αγορά και στη φορολογία

• Στην Ελλάδα κυριαρχεί η λογική της αναμονής και της περιορισμένης παρέμβασης

Το αποτέλεσμα είναι ότι οι πολίτες συνεχίζουν να πληρώνουν ακριβά:

• καύσιμα

• ενέργεια

• βασικά προϊόντα

σε μια περίοδο που το διαθέσιμο εισόδημα πιέζεται ολοένα και περισσότερο.

Το ερώτημα που μένει

Η πραγματικότητα δημιουργεί ένα εύλογο ερώτημα:

👉 Αν άλλες χώρες της ΕΕ προχωρούν σε μειώσεις φόρων και άμεσα μέτρα στήριξης,
👉 γιατί στην Ελλάδα η συζήτηση παραμένει θεωρητική;

Γιατί όταν υπάρχουν εργαλεία, δεν αξιοποιούνται στον ίδιο βαθμό;

Τι κατάλαβε το Sportaki

Η Ισπανία δείχνει έναν δρόμο άμεσης παρέμβασης για τη στήριξη της κοινωνίας.
Η Ελλάδα, αντίθετα, δείχνει να κινείται πιο αργά και πιο διστακτικά.

Και όσο οι αποφάσεις καθυστερούν, τόσο μεγαλώνει ένα ερώτημα που δύσκολα μπορεί να αγνοηθεί:
μήπως τελικά η απραξία δεν είναι απλώς αδυναμία, αλλά μια κατάσταση που βολεύει συγκεκριμένες ισορροπίες στην αγορά;

Γιατί όταν δεν αλλάζει τίποτα, κάποιοι συνεχίζουν να πληρώνουν…
και κάποιοι συνεχίζουν να κερδίζουν.